رمضان ماه برکت
رمضان و گلواژه زیبایش چه پرخیر و بركت است برای آنان كه بنده خدایند، برای آنان كه در آزمون بندگی سرافرازند، برای عبادت پیشگان و پرهیزگاران، برای آنان كه اهل فضیلت اند. رمضان مبارك است برای آنان كه اهل شكیبایی اند تا آسایش ابدی روز معاد را به دست آورند.
رمضان فصل تجارت بندگان خوب و مخلص خداست، آنان كه در بندگی سود می برند، هر چند دنیا در طلب آنان است، اما خود دنیاگریزان اند. رمضان چشمه سرشار معرفت و بصیرت است و كلید آن ترنم دعاست. معرفت و بصیرتی كه چراغ راه خردورزی است. رمضان كه نام خدای واحد و احد و صمد است، منشا هر بركت است؛ بركتی كه نیل به آن آرزوی قلبی من و توست.
خدایا! در این خلوت انس از تو می طلبم تا بركت این ماه را بر من ارزانی بداری تا بهره مند از الطاف تو گردم. شادمانه در این روز بركت زمزمه ناب های دعا و نیایش در خلوت با تو را جستجو می كنم كه خدایا آن كه تو را دارد چه ندارد و آن كه تو را ندارد چه دارد؟
آفریدگار من! مهمانی و ضیافت به پیشگاه تو در این ماه رحمت، مایه بركت حیات و زندگی من است، بركت عبادت، تهجد، شب زنده داری، تلاوت آیات نورانی. با همین زبان دعا كه به من داده ای و آموخته ای، راز هستی ام را جستجو می كنم، از كجا آمده ام، به كجا می روم و آمدنم بهر چه بود ... و این از بركات این ماه است كه معرفت آموزی در واژه واژه دعای ابوحمزه، بر جان تشنه و عطش زاده وجود من خانه می كند.
